Charakterystyczne cechy buldoga francuskiego

Kategoria: Charakter, Ciekawostki 1 162 0

Buldog francuski przypomina pomniejszonego buldoga angielskiego, lecz mimo to istnieją wątpliwości czy jest w ogóle z nim spokrewniony. Według jednego z poglądów do jego powstania przyczyniła się karłowata odmiana buldoga angielskiego toy – bulldog. Według innej teorii buldog francuski jest psem pochodzenia wyłącznie francuskiego, uważany jest za zmniejszoną formę doga. Jest rzeczą prawdopodobną, że powstał on na ziemi francuskiej, jednakże w żyłach jego płynie krew buldoga.

charakterystyczne cechy buldoga francuskiego
Źródło: pixabay.com

Buldog francuski jest niezwykle sympatycznym, ciętym przy tym jednak, spokojnym, przywiązanym i przyjemnym towarzyszem człowieka. Nie wymaga szczególnego pielęgnowania szaty, jest niewybredny i nadaje się doskonale do małych mieszkań miejskich nie tylko jako towarzysz rodziny, lecz także jako pewny, czujny stróż.

Buldoga francuskiego zaliczono do psów użytkowych. Jest to pies mały, krępy, silny o gładkiej sierści, krótkiej tępiej kufie, stojących uszach i krótkim tułowiu. Żywy, bardzo muskularny, o silnej budowie i mocnym kośćcu. Jest zarówno stróżem psem do towarzystwa jak i psem luksusowym.

Charakterystyczne cechy budowy buldoga francuskiego

Jego głowa jest bardzo silna, szeroka, graniasta. Charakteryzuje ją cofnięcie partii szczękowo – nosowej oraz prawie symetryczne zmarszczki. Mięśnie policzka dobrze rozwinięte jednak nie wypukłe. Krawędź czołowa wyraźnie zaakcentowana. Część mózgowiowa szeroka, prawie płaska, czoło wysklepione. Łuki nadoczne wysklepione, rozdzielone bruzdą, która nie ciągnie się dalej przez czoło jak u buldoga angielskiego. Grzebień potyliczny mało rozwinięty.

Nos szeroki, bardzo krótki, zadarty. Nozdrza szerokie i równe, ukośne od dołu ku górze i od przodu do tyłu. Skłonność do rozłupanego i zadartego nosa; powinien być jednak umożliwiony normalny oddech przez nos. Nozdrza zaciśnięte są wadliwe (chroniczne chrapanie). Grzbiet nosa krótki, szeroki z symetrycznymi fałdami opadającymi do górnej wargi. Wargi grube, dość luźne i czarne. Górna warga dotyka w środku dolnej wargi i zakrywa całkowicie zęby (język i zęby nie powinny być nigdy widoczne). Profil górnej wargi opadający i zaokrąglony.

Szczęki szerokie, graniaste, silne. Kąt żuchwy dostatecznie rozwarty, aby żuchwa w szerokim łuku mogła wysunąć się do szczęki, którą obejmuje. Dużą wadą jest tyłozgryz (zbyt krótka żuchwa). Siekacze muszą być ustawione w łuku, aby zęby nie zachodziły na siebie oraz pionowo by uniknąć oddzielanej wady jaką jest wypadanie języka. Odstęp i ustawienie żuchwy nie musi być dokładnie sprawdzane, gdyż wymaga się tylko by wargi ściśle do siebie przylegały.

Jeśli chodzi o oczy buldoga francuskiego to są żywe, osadzone nisko, dość daleko od nosa i uszu. Ciemne, dość duże, ładnie zaokrąglone, lekko wypukłe, nie okazują białka, gdy wzrok skierowany jest do przodu. Powieki czarne.

budowa buldoga francuskiego
Źródło: pixabay.com

Uszy są średniej wielkości, u nasady szerokie, przy końcach zaokrąglone, osadzone wysoko i niezbyt blisko siebie, noszone prosto. Oglądany z przodu otwór słuchowy jest widoczny. Skóra na uszach delikatna, w dotyku miękka.

Szyja krótka, lekko wysklepiona, bez łałoka.
Kończyny przednie. Łopatki krótkie i silne, mięśnie silne i wypukłe. Ramiona krótkie, łokcie ściśle przylegające do tułowia, co w chodzie psa zapobiega ich odstawaniu. Dzięki temu może być zachowana prosta, pionowa postawa nóg. Pod ramię krótkie, wyraźnie zaznaczone, proste, muskularne. Śródręcze krótkie, wyraziste, proste i muskularne. Śródręcze i nadgarstki silne i krótkie. Oglądane z przodu i z boku zupełnie proste. Łapy okrągłe, małe, kocie, dobrze ustawione na podłożu, palcami lekko skierowane na zewnątrz. Palce bardzo wysoko wysklepione. Pazury krótkie, silne, dobrze rozgraniczone. Opuszki twarde, grube i czarne. U okazów pręgowanych wymagane są pazury czarne, u łaciatych pożądane ciemne, lecz nie są wadliwe jaśniejsze.

Tułów buldoga francuskiego to klatka piersiowa szeroka, walcowata i głęboka. Żebra boczkowate i bardzo zaokrąglone zapewniające dostatecznie dużą przestrzeń dla płuc i serca. Grzbiet szeroki i muskularny. Lędźwie krótkie i krępe. Profil grzbietu i lędźwi wznosi się stopniowo do lędźwi. Brzuch i lędźwie podciągnięte, jednakże nie chude. Tył ścięty.

Kończyny tylne. Silne i muskularne, nieco dłuższe niż przednie, przez co tył wzniesiony. Uda muskularne, przypominające kształtem maczugę. Stawy skokowe ukośne, niskie. Śródstopie silne i krótkie. Buldog powinien radzić sobie bez wilczych pazurów. Łapy nie tak okrągłe jak przednie.

Buldog francuski ogon ma krótki, nisko osadzony, u nasady gruby, przy końcu cienki. Nigdy nawet w ruchu nie noszony ponad linią grzbietu. U niektórych zwierząt zanik kręgów ogonowych powoduje skrócenie ogona lub jego zniekształcenia. Ogon może być zmniejszony, lecz nie do tego stopnia, by wystąpił całkowity jego zanik. Złamany lub cienki ogon uważany jest za mniej ładny. Nie należy jednak zapominać, że wzorzec uważa to za formę klasyczną.

Szatę ma ładną, gładką, lśniącą, przylegającą, delikatną.

Za umaszczenie uznaje się dwie odmiany maści: pręgowana i łaciata. Maść pręgowana jest mieszaniną czarnych i rdzawobrązowych, niezbyt ciemnych włosów. Dopuszczalna jest mała ilość bieli na piersi i głowie. Pies pręgowany z szerokimi białymi znakami jest niżej oceniany. Umaszczenie łaciate, na białym tle pręgowane łaty. Psy całkiem białe zalicza się do łaciatych. Jedne i drugie mają rzęsy i obwódki oczu czarne. Niedopuszczalny jest brak pigmentu na pysku. U łaciatych psów z bardzo czarnym nosem, ciemnymi oczami i ciemnymi powiekami tolerowany jest częściowy brak pigmentu na pysku. Tło szaty łaciatej nie może być cętkowane, jednak kilka cętek nie odgrywa decydującej roli. Oceniając dwa psy równej wartości uwzględnia się czystość ubarwienia szaty.

Masa ciała buldoga francuskiego nie może być mniejsza niż 8 kg i nie większa niż 14 kg. Jego wzrost jest odpowiedni do masy ciała. Chody są prawidłowe i swobodne. Za wady psa uznaje się złe ustawienie zębów, jasne oczy, nos inny niż czarny. Tyłozgryz lub zbyt silny przodozgryz, uszy nie noszone prosto lub cięte. Wilcze pazury, maść czarna, czarno podpalana, kawowa, myszata, kasztanowa. Kryptorchizm lub monorchizm.

cechy buldoga francuskiego
Źródło: pixabay.com

No dobrze już dość o wyglądzie buldoga francuskiego, za bardzo się rozpisałam. Powiem teraz, jaki charakter ma buldog francuski.

Buldog francuski to mały muskularny pies, który jest niezwykle bystry.  Mówi się o nim, że jest to pies o wiecznie radosnym ‚dziecięcym’ nastawieniu do życia i do całego świata. Zwykle te psy ciągle by się chciały bawić, generalnie przez większą cześć dnia są niezwykle radosne i skore do zabaw. Charakter buldoga francuskiego skłania się raczej zawsze ku temu by czerpać radość z wspólnych zabaw ze swoim opiekunem i nazywany też jest przez wielu ‚psem clownem’ bo swoim zachowaniem rozbawia swoich opiekunów. Zdarza się jednak tak jak i u innych ras, że te cudowne charaktery buldożków bywają zniszczone przez człowieka – pies po traumatycznych przeżyciach nie będzie tak wesoły, może być strachliwy, wycofany lub nawet agresywny. Pies źle socjalizowany lub pozbawiony kontaktu ze światem też nie będzie tak radosny gdy nagle trafi do nowego środowiska. Także pamiętajmy o tym, że generalny opis rasy nie dotyczy każdego osobnika i szczególnie bacznie trzeba uważać na pochodzenie psa którego kupujemy lub adoptujemy.

ZOBACZ RÓWNIEŻ PODOBNE ARTYKUŁY

Skomentuj wpis